Synod

Celem obecnego synodu jest pełna wiary i słuchania natchnień bożych refleksja nad naszą wspólną drogą w Kościele. Do osiągnięcia tego celu konieczna jest pewna diagnoza, wysłuchanie i refleksja nad tym co było, co jest i czego oczekujemy, co możemy zmienić, aby nasz lokalny, ale i powszechny Kościół stał się Kościołem żywym, zjednoczonym i działającym w świecie.
Do tej refleksji mogą służyć poniższe zagadnienia – należy je potraktować jako wskazówki, nie jako ankietę. Należy skupić się na tych, które wydają się najbardziej istotne dla danej grupy synodalnej. Wartościowe będą również myśli, które nie wynikają z poniższych zagadnień, ale rodzą się w sercu dla dobra Kościoła.
Każda wypowiedź jest ważna i musi wynikać z wiary, być rozeznana na modlitwie, oparta na medytacji nad Słowem Bożym. Nie może być skupiona tylko na krytyce czy pochwałach (choć nie należy unikać ani jednego, ani drugiego). Prosimy o rzetelne, poważne podejście do problemu. Ufamy, że nasz głos może dużo zmienić.
Podejmijmy modlitwę i trud zaangażowania w tę sprawę, abyśmy prawdziwie podążali razem.

ZAGADNIENIA SYNODALNE

1. Towarzysze podróży

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi (Łk 24, 13-15).

Jakie jest Twoje doświadczenie wspólnotowego odkrywania Boga, bliźniego i siebie w Kościele?
Podkreśl wartość tego, co jest dobre, godne rozwinięcia i pogłębienia, wskaż również obszar wymagający poprawy, a może dostrzegasz wyraźny brak i masz pomysł jak temu zaradzić? Jak Kościół może i powinien wyjść naprzeciw oddalonym i pogubionym?

2. Słuchanie

Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów (Ap 2, 7a).

Czy we wspólnocie wiary mam sprzyjające środki, by „usłyszeć” głos Boga? Czy słyszę głos bliźniego? Czy słyszę, co inni mówią w Kościele i o Kościele? Czy nie odrzucam z zasady poglądów innych niż swoje? Na ile sam jestem słuchany? Jakie mogą być powody „głuchoty” w Kościele i jak tej „chorobie” zaradzić?

3. Zabieranie głosu

W nocy Pan przemówił do Pawła w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele ludu mam w tym mieście». Pozostał więc i głosił im słowo Boże (Dz 18, 10-11a).

Czy jestem przygotowany, by zabrać głos we wspólnocie Kocioła? Czy jestem gotów w sposób odważny, szczery i odpowiedzialny wypowiedzieć się na ważne dla mnie zagadnienia? Jeśli nie – na jakie przeszkody napotykam? Czego się obawiam? Dlaczego milczę? Gdzie dostrzegam winę braku szczerości i odwagi w wypowiedziach wiernych, dlaczego modne jest „szemranie”, a brak konstruktywnej rozmowy? Czy dbam o to, aby nie skupiać się tylko na krytyce i własnym „ja”, lecz na tym, co może pozytywnie wpłynąć na moją wspólnotę?

4. Celebrowanie

Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach (Dz 2, 42).

Jakie jest moje doświadczenie wspólnotowych celebracji – zwłaszcza przeżywanej Eucharystii i nabożeństw? Co dla mnie jest najistotniejsze? Co mogę podkreślić jako wyjątkowe i ważne? Jakie mankamenty dostrzegam? Co przeszkadza w pełnym wejściu w doświadczenie wiary? Czy liturgia, celebrans i jej oprawa przybliżają mnie do Sacrum? Jak wspólnotowe doświadczenie wiary umacnia mnie w codzienności, wskazuje kierunek działania, motywuje do świętości i inspiruje do zaangażowania w budowanie cywilizacji opartej na Ewangelii? Czy widzę obszar osobistego zaangażowania w celebrację? Jakie przeszkody/braki dostrzegam w życiu liturgicznym Kościoła?

5. Współodpowiedzialni

Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich (1Kor 12, 4-6).

W Kościele każdy ma swoje miejsce i zadanie – różnorodność talentów, umiejętności i pasji winno służyć bliźnim w drodze wiary i poprawie jakości życia w codzienności. Jak moje doświadczenie życie weryfikuje tę prawdę? Jakie przeszkody i zaniedbania dostrzegam? Jak Kościół może współpracować z zaangażowanymi w dobro wspólne – społecznikami, politykami, naukowcami, pedagogami, zatroskanymi o ochronę praw człowieka czy ekologię? Czy we współczesnym świecie dostrzegam szansę na budowanie elit opartych o wartości chrześcijańskie?

6. Dialog w Kościele i społeczeństwie

Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny. Nadeszła [tam] kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» (Łk 4, 6b-7).

Gdybyś miał dzisiaj wyobrazić sobie Kościół jako budowlę – byłby bardziej niedostępną twierdzą, czy domem z pięknym ogrodem, do którego każdy ma wstęp, zaproszenie do rozmowy i poszukiwania prawdy? Jakie jest twoje doświadczenie dialogu w Kościele? Jakie cechy dobrego dialogu możesz wymienić, które winny być obecne w praktyce życia Kościoła – m.in. w parafii, w relacji z poszukującymi i niewierzącymi, z instytucjami świeckimi?

7. Ekumenizm

Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno (J 17, 11b).

W naszej diecezji żyją obok siebie katolicy i ewangelicy, a w czasach emigracji zarobkowej, także liczna grupa wyznawców prawosławia. Jakie działania na rzecz jedności chrześcijan mogę wymienić? Jakie inicjatywy są płaszczyzną spotkania wszystkich ochrzczonych? Jak zachować troskę o tożsamość religijną przy poszukiwaniu dróg jedności? Na jakie przeszkody natrafia ruch ekumeniczny? Jakie możliwości pogłębienia i ożywienia inicjatyw ekumenicznych dostrzegam?

8. Władza i uczestnictwo

Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy» (Mt 20, 3-4).

Zarządzanie w Kościele, jak mogę je scharakteryzować? Jaki wpływ na określanie celów duszpasterskich i gospodarczych w parafii mają wierni świeccy – szczególnie Parafialna Rada Duszpasterska i Rada Ekonomiczna? Na ile ich rekomendacje są respektowane? Czy widzę realną szansę na synodalny (realizowany wspólnie), uporządkowany system zarządzania, weryfikowania rekomendacji, podejmowania decyzji, odpowiedzialności i oceny jakości działań? Jakie zalety, a jakie trudności widzę w większym zaangażowaniu świeckich w szeroko rozumiane życie Kościoła – od parafii począwszy? Jak wierni świeccy mogli by przedstawiać swoje stanowisko w sprawach dotyczących parafii, dekanatu, diecezji?

9. Rozeznawanie i podejmowanie decyzji

Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na świecie (1J 4, 1).

Jakimi zasadami kieruję się dokonując ważnych wyborów życiowych? Jak rozwiązuję problemy? W oparciu o jaki system wartości dążę do obranych celów?

10. Formowanie się w synodalności

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne (Dz 4, 32).

Jakie nadzieje wiążę z drogą synodalną dla Kościoła? Jak mogę się w nią zaangażować, by przyniosła jak najlepsze owoce i jakich środków oczekuję od Kościoła w tym względzie? Jakie działania należy podjąć w formowaniu wiernych dla twórczego podążania razem?

Nie zapomnij o Tych którzy już odeszli

Naszym zmarłym możemy pomóc przez modlitwę, dar Mszy św., Komunii św. i odpustu. W tym roku odpust możemy zyskać w dniach od 1 do 30 listopada.

DEKRET

W bieżącym roku, w aktualnych okolicznościach spowodowanych pandemią COVID-19, odpusty zupełne dla wiernych zmarłych będzie można uzyskać przez cały listopad, przy zmienionych warunkach i dostosowanych do sytuacji dziełach pobożnych, aby zapewnić bezpieczeństwo wiernych.

Do niniejszej Penitencjarii Apostolskiej dotarło wiele próśb Świętych Pasterzy, aby w tym roku, z powodu epidemii COVID-19, zmieniono pobożne dzieła w celu uzyskania odpustów zupełnych dla dusz czyśćcowych, które można uzyskiwać zgodnie z normą „Wykazu odpustów” (nad. 29, § 1). Dlatego Penitencjaria Apostolska, na mocy specjalnego polecenia Jego Świątobliwości Papieża Franciszka, chętnie ustanawia i określa, że w tym roku, aby uniknąć zgromadzeń, tam, gdzie są one zakazane:

a. Odpust zupełny dla osób nawiedzających cmentarz i modlących się, choćby tylko w myśli, za zmarłych przez poszczególne osiem dni, zwykle ustanowiony jedynie na dni od 1 do 8 listopada, dla pożytku wiernych może być przeniesiony na inne osiem dni listopada. Dni te, dowolnie wybrane przez poszczególnych wiernych, mogą być od siebie oddzielone.

b. Odpust zupełny związany z dniem 2 listopada, ustanowiony na Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych dla tych, którzy pobożnie nawiedzają kościół lub kaplicę i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę poprzedzającą lub następującą, albo na sam dzień Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

Osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, na przykład ze względu na zakazy gromadzenia się licznych wiernych w miejscach świętych, będą mogli uzyskać odpust zupełny, jeśli tylko łącząc się duchowo z tymi wiernymi, którzy pobożnie nawiedzają miejsca święte, oraz wykluczając wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mając intencję kiedy to tylko będzie możliwe spełnić trzy zwyczajne warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny (na przykład jutrznię i nieszpory z oficjum Liturgii godzin za zmarłych, Różaniec, Koronkę do Bożego Miłosierdzia i inne modlitwy za zmarłych bliskich ich sercu), albo jeśli podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub też jeśli wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

Aby ten dostęp do łaski Bożej, udzielanej władzą kluczy Kościoła, stawał się łatwiejszy ze względu na miłosierdzie duszpasterskie, niniejsza Penitencjaria gorąco prosi, aby wszyscy kapłani posiadający odpowiednie uprawnienia, oddali się z gorliwością i wielkodusznością celebracji Sakramentu Pokuty i udzielali Komunii Świętej chorym.

Niemniej, jeśli chodzi o warunki duchowe dla uzyskania odpustu zupełnego, nadal obowiązują wcześniej wydane wskazania zawarte w „Nocie odnośnie sakramentu pojednania w obecnej sytuacji pandemii”.

Wreszcie, ponieważ dusze czyścowe wspierane są wstawiennictwem wiernych, szczególnie zaś miłą Bogu ofiarą ołtarza (por. Sob. Tryd. Sesja XXV, Dekret o czyśćcu), gorąco zaleca się wszystkim kapłanom trzykrotne odprawianie Mszy św. w dniu Wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych, zgodnie z Konstytucją Apostolską „Incruentum Altaris”, wydaną przez czcigodnej pamięci papieża Benedykta XV w dn. 10 sierpnia 1915 roku.

Niniejszy dekret jest ważny przez cały listopad. Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

W Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 22 października 2020 roku, we wspomnienie św. Jana Pawła II.

Mauro Kard. Piacenza
Penitencjarz Większy

Ks. prał. Krzysztof Nykiel
Regens

ODPUST ZUPEŁNY

W związku z 100 leciem naszej parafii i 30 leciem poświecenia naszego kościoła które będziemy przeżywać w przyszłym roku Penitencjaria Apostolska przychyliła się do prośby i udzieliła wszystkim Parafianom i Gościom nawiedzającym nasz kościół i spełniającym warunki odpustu możliwość zyskania odpust zupełny. Odpust można zyskać od 27.10.2021 do 30.10.2022 roku. Zachęcamy Wszystkich do skorzystania z tej okazji.

Piknik Szkolno – Parafialny

Szkoła Podstawowa im. T. Kościuszki w Kobiernicach wraz z Parafią św. Urbana w Kobiernicach zorganizowała szkolno – parafialny V PIKNIK RODZINNY pod hasłem „W RODZINIE SIŁA”, który odbył się w sobotę, 16.10.21r. w godz. 14:00 – 18:00 przed Dworkiem w Kobiernicach.
Otwarcia pikniku dokonali przedstawiciele organizatorów, dyrektor szkoły, Pani Barbara Białkowska oraz ksiądz proboszcz, Jan Franc, przecinając już tradycyjnie wstęgę.
Celem pikniku było przede wszystkim aktywne spędzenie czasu w rodzinnym gronie oraz wspaniała zabawa dzieci, liczne gry, konkursy, zabawy.

ZAPOWIADANE ATRAKCJE dmuchany plac zabaw, a w nim: byk rodeo, gigantyczne piłkarzyki, kule śmiechu, malowanie twarzy, warsztaty plastyczne; stoisko miodowe, stoisko gier bez prądu.

Lokalna straż pożarna dała pokaz strażacki.
NAGRODY, NAGRODY, ACH NAGRODY!
TO BYŁO TO, CO DAWAŁO UŚMIECH, ZOBACZCIE SAMI W PONIŻSZEJ GALERII.
I oczywiście można było najeść się do woli, lub jak kto woli posmakować wszystkiego po trochu, ponieważ był pyszny poczęstunek: domowe ciasta, kiełbaska z grilla, duszonki, grochówka wojskowa.
O godzinie 15-ej udaliśmy się na boisko szkole, gdzie wspólnie przekazaliśmy motto pikniku w górę. Na boisku był narysowany sprejem napis „W rodzinie siła”. Naszym zadaniem było cały ten napis wypełnić ludźmi, ustawialiśmy się jeden obok drugiego, tak aby żadna literka nie pozostała pusta. Naszą jedność sfilmował, sfotografował dron. I najważniejsze żadna literka nie była pusta, to dzięki Wam Uczniom, Rodzicom, Mieszkańcom Kobiernic i oczywiście Nauczycielom.
Było nas bardzo, bardzo dużo, pokazaliśmy, że jesteśmy w tym dniu razem.
DZIĘKUJEMY WSZYSTKIM, KTÓRZY W JAKIKOLWIEK SPOSÓB POMAGALI W ORGANIZACJI PIKNIKU!!!
DZIĘKUJEMY SPONSOROM, NIE SPODZIEWALIŚMY SIĘ TAKIEJ OFIARNOŚCI Z WASZEJ STRONY, TYM PODZIĘKOWANIA WIĘKSZE!!!
WSZYSTKIE PIENIĄDZE, KTÓRE ZEBRALIŚMY PRZEKAZANE ZOSTANĄ NA POTRZEBY PAŃSTWA DZIECI. DZIĘKUJEMY!!!
Zapraszamy serdecznie za… rok…

Galeria zdjęć dostępna tutaj: https://parafia-kobiernice.pl/galerie/piknik-szkolno-parafialny-2021/

W radości z Bogiem DNI EWANGELIZACJI W NASZEJ PARAFII (24-25.07.2021r.)


– Gdy walczyłam o trzeźwość męża, świadectwo usłyszane w trakcie ewangelizacji dodawało mi sił – mówi Kasia ze Stryszowa (woj. małopolskie), która 4 lata temu przyjęła w swym domu ewangelizatorów podczas Dni Ewangelizacji w parafii św. Jana Kantego.
Kasia wraz z mężem chodziła już wtedy na spotkania Wspólnoty „Galilea”. W tamtym czasie nie widzieli jednak problemu w swoim małżeństwie. Kasia opowiada: – W trakcie wizyty ewangelizatorów najbardziej dotknęło mnie świadectwo opowiedziane przez małżeństwo, o tym, jak przeżywali kryzys i ich relację uratował Pan Bóg. Jakiś czas później zauważyliśmy, że w naszym związku jest coś nie tak… Stanęliśmy w prawdzie i musieliśmy poddać się terapii. Usłyszane świadectwo dodawało mi sił, gdy walczyłam o trzeźwość męża – przyznaje Katarzyna.
Dzień ewangelizacji wspomina następująco: – Najbardziej wyjątkowy był moment oddania życia Panu Jezusowi, zawierzenie Jemu naszego domu, małżeństwa i życia. W domu, gdzie jeszcze niedawno odbywały się imprezy zakrapiane alkoholem… Dzisiaj Kasia wraz z mężem są szczęśliwym małżeństwem. Wspólnie dają świadectwo wiary i trzeźwości.
„Oto stoję u drzwi…”
W dn. 24-25 lipca br. w naszej parafii odbędą się Dni Ewangelizacji, które poprowadzi o. Krzysztof Czerwionka, zmartwychwstaniec ze Stryszawy-Siwcówki, wraz ze Wspólnotą Chrystusa Zmartwychwstałego „Galilea” i osobami z wielu parafii naszego kraju. W sobotę (24-go), ewangelizatorzy (katolicy świeccy i duchowni) zapukają do naszych drzwi, aby podzielić się doświadczeniem życia z Bogiem i wspólnie pomodlić się w naszych intencjach. Podczas porannego Nabożeństwa rozesłania w naszym kościele otrzymają błogosławieństwo oraz specjalne identyfikatory z pieczątką parafii i podpisem ks. Proboszcza Jana, aby każdy kto ich będzie przyjmował był pewien, że są to te osoby wysłane z kościoła. Przychodzą do nas nie po to by zbierać jakieś datki ale dzielić się radością wiary. Możemy ich przyjąć zgodnie z powiedzeniem „gość w dom, Bóg w dom” by porozmawiać, pomodlić się a może też poczęstować. Dlaczego warto otworzyć drzwi i spotkać się z innymi katolikami ? – Cała wizyta pozostała w mojej pamięci, mimo że było to jakiś czas temu, i nadal pracuje we mnie – mówi Szczepan z parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Rabce-Zdroju. – Podobała mi się otwartość ewangelizatorów i dzielenie się swoim świadectwem w wierze. Najbardziej dotknęło mnie wtedy wewnętrzne przynaglenie, żeby wielbić Boga i staram się więc wprowadzać to w życie. Z kolei Danuta z Krakowa z parafii św. Judy Tadeusza, mówi: – Wspólnie z ewangelizatorami zjedliśmy kolację, i wtedy do naszej rozmowy (zresztą bardzo miłej, pełnej radości, że spotkało się kogoś, z kim można porozmawiać o sprawach wiary), dołączyły nasze córki. Zapamiętałam wspólną modlitwę, dlatego od tamtej pory wprowadziliśmy zasadę, że w niedzielę modlimy się całą rodziną przed śniadaniem.

Spotkanie ze świadkiem wiary
W sobotę wieczorem na zakończenie pierwszego dnia ewangelizacji o godz. 18-tej odbędzie się Eucharystia z modlitwą o uzdrowienie. Po Mszy św. chętni będą mogli przyjąć na nocleg ewangelizatorów, którzy w naszej parafii pozostaną do niedzieli. Zgodnie ze słowami Pana Jezusa z Ewangelii, nie będą mieć oni ze sobą nic oprócz Pisma Świętego. Zaproszenie w gościnę nie jest obowiązkowe, jednak może zaowocować nowymi relacjami i niepowtarzalnym doświadczeniem spotkania. Stanisława z Baczyna wspomina: – Wieczorem, po Eucharystii jedna pani zapytała, czy może u mnie przenocować. Za chwilę pojawiły się następne osoby. Z radością wraz z mężem przyjęliśmy je. Rozmawialiśmy tak długo, że myśleliśmy, że nie pójdziemy spać. To był to dla mnie wyjątkowy, pełen radości dzień i Boże błogosławieństwo.
Dni Ewangelizacji będą miały kontynuację zarówno w postaci regularnych, spotkań biblijno-modlitewnych, jak i kursu „Alfa”, który potrwa 10 tygodni.
Ks. Zbigniew Kaleciak (dziś proboszcz parafii Matki Bożej Pocieszenia w Budzowie, kilka lat temu pełniący tę posługę w Stryszowie, zorganizował w parafii ewangelizację od drzwi do drzwi), w wywiadzie dla Tygodnika Katolickiego „Niedziela” powiedział: – Żyjemy dziś w świecie, w którym wiele rodzin jest słabych, rozbitych. Najbardziej relacje rozbija negatywny wpływ mediów i przymusowa emigracja. Jest tak, że człowiek w kościele słyszy jedno, potem wraca do domu i zaczyna żyć w zupełnie innej rzeczywistości. Wspólnota ma za zadanie zjednoczyć ludzi, żeby doświadczali tego, o czym słyszą w kościele. Ks. Kaleciak jest przekonany, że do serca najbardziej przemawia świadectwo osób w podobnej sytuacji. Wyjaśnia: – To buduje wiarę. W wierze najważniejsze są rozum i wola, to prawda. Ale uczucia, choć nie najważniejsze, też są istotne. Czym np. byłoby małżeństwo bez uczuć? Tak samo jest w wierze. Uczucia powodują, że człowiek głębiej przeżywa prawdy wiary. Staje się świadkiem, a jeśli staje się świadkiem, przyciąga do Jezusa i Kościoła innych*.
Kasia ze Stryszowa potwierdza: – Nasi goście opowiadali swoje świadectwa, które utwierdziły mnie w tym, że wybrałam właściwą drogę, że chcę żyć w radości z Bogiem, ponieważ On wyrwał mnie ze starego życia, aby dać mi nowe, i pragnie, żebym przyprowadzała do Niego innych.
W niedzielę natomiast Wspólnota „Galilea” będzie ewangelizowała podczas Mszy św.
Nie bójmy się otworzyć naszych domów, a szczególnie serc, aby usłyszeć i przyjąć to, co ewangelizatorzy będą chcieli nam w tych dniach przekazać.

*Wypowiedzi ks. Z. Kaleciaka cyt. za http://niedziela.pl/artykul/130862/nd/Bez-swieckich-daleko-nie-zajde, Tygodnik Katolicki „Niedziela”, nr 20/2017.

Koncert organowy

♫ ♫ Serdecznie zapraszamy na KONCERT ORGANOWY w przyszłą niedzielę o godzinie 11:15! ♪♪

Pielgrzymka do Kalwarii Zebrzydowskiej

Dzisiaj Parafianie z Kobiernic i Porąbki pielgrzymowali do Kalwarii Zebrzydowskiej. Tam po modlitwie w kaplicy Matki Bożej Kalwaryjskiej udali się na Dróżki Pana Jezusa.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z pielgrzymki: tutaj 🙂

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Obchodzimy dziś Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. O godzinie 10:00 odbyła się uroczysta Msza Święta z procesją do ołtarzy wokół naszego kościoła. Serdeczne Bóg Zapłać wszystkim którzy pomogli w organizacji oraz wszystkim uczestnikom!

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z Uroczystości: tutaj

NABOŻEŃSTWA MAJOWE

Nabożeństwa majowe w naszym kościele parafialnym w niedziele i święta o godz. 17.30, natomiast w dni powszednie o 18.00. Wszystkich bardzo serdecznie zapraszamy do udziału

Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny

Litania z nowymi wezwaniami

Kyrie, eleison. Christe eleison. Kyrie eleison.

Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo, módl się za nami.

Święta Boża Rodzicielko,

Święta Panno nad pannami,

Matko Chrystusowa,

Matko Kościoła,

Matko miłosierdzia,

Matko łaski Bożej,

Matko nadziei,

Matko nieskalana,

Matko najczystsza,

Matko dziewicza,

Matko nienaruszona,

Matko najmilsza,

Matko przedziwna,

Matko dobrej rady,

Matko Stworzyciela,

Matko Zbawiciela,

Panno roztropna,

Panno czcigodna,

Panno wsławiona,

Panno można,

Panno łaskawa,

Panno wierna,

Zwierciadło sprawiedliwości,

Stolico mądrości,

Przyczyno naszej radości,

Przybytku Ducha Świętego,

Przybytku chwalebny,

Przybytku sławny pobożności,

Różo duchowna,

Wieżo Dawidowa,

Wieżo z kości słoniowej,

Domie złoty,

Arko przymierza,

Bramo niebieska,

Gwiazdo zaranna,

Uzdrowienie chorych,

Ucieczko grzesznych,

Pociecho migrantów,

Pocieszycielko strapionych,

Wspomożenie wiernych,

Królowo Aniołów,

Królowo Patriarchów,

Królowo Proroków,

Królowo Apostołów,

Królowo Męczenników,

Królowo Wyznawców,

Królowo Dziewic,

Królowo wszystkich Świętych,

Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta,

Królowo wniebowzięta,

Królowo różańca świętego,

Królowo rodzin,

Królowo pokoju,

Królowo Polski,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

NIEDZIELA MIŁOSIERDZIA

W Niedzielę Bożego Miłosierdzia 11.04.2021

o 15.00 Koronka do Bożego Miłosierdzia a po niej Msza św.